Szybki Wypad: Wisła - Szczyrk

Opis trasy motocyklowej: Szybki Wypad: Wisła - Szczyrk

Siedemdziesiąt pięć kilometrów, z czego naprawdę liczy się jakieś dwadzieścia — ale te dwadzieścia potrafi zająć głowę na cały dzień. Przełęcz Salmopolska to jeden z tych odcinków, na które jedzie się nie dla dystansu, tylko dla samego prowadzenia motocykla.

Co cię czeka?

Trasa dzieli się na trzy wyraźne części i warto podejść do każdej inaczej.

Dojazd z Wisły to szeroki asfalt z łagodnymi łukami. Dobre miejsce, żeby rozgrzać opony i sprawdzić, jak motocykl reaguje po postoju — nie zaczynaj kręcić przy zimnej gumie, bo pierwszy ostry winkiel wypada zaraz potem.

Wjazd na przełęcz to główne danie: seria ciasnych zakrętów pnących się w stronę Białego Krzyża. Nawierzchnia jest dobra, ale zakręty zaciskają się w trakcie — wchodzenie zbyt szybko kończy się dokręcaniem w środku łuku, czyli dokładnie tam, gdzie nie chcesz tego robić. Lepiej wejść wolniej i wyjść na gazie.

Zjazd do Szczyrku jest szybszy i bardziej płynny: mniej agrafek, więcej długich łuków. To zwodnicza część trasy, bo tempo rośnie samo, a droga jest wspólna z rowerzystami górskimi.

Na co uważać

• Liście i kreski na 15. kilometrze. Na brzegach jezdni zbiera się materiał ze zbocza, a poziome oznakowanie po deszczu potrafi być śliskie jak lód. Trzymaj się środka pasa w zakrętach.
• Ruch w sezonie. W weekendy od maja do września przełęcz robi się zatłoczona — samochody, autokary i motocykliści na jednym wąskim odcinku. Najlepszy czas to wczesny ranek albo dzień powszedni.
• Zjazd do centrum Szczyrku. Teren zabudowany, dużo pieszych wchodzących między zaparkowane auta i regularne kontrole prędkości. Zdejmij gaz odpowiednio wcześnie.
• Temperatura. Na przełęczy bywa o kilka stopni chłodniej niż w dolinie, a w cieniu drzew asfalt schnie znacznie wolniej.

Wskazówki

Zatankuj na starcie w Wiśle — na samej trasie stacji praktycznie nie ma, a wracać po paliwo z Białego Krzyża to strata dobrej pogody.

Biały Krzyż to naturalny punkt zborny: w weekend staje tam po kilkadziesiąt maszyn, jest kawa i coś ciepłego do jedzenia. Jeśli planujesz ustawkę, to jest miejsce, w którym najłatwiej się odnaleźć bez wymieniania numerów.

Trasa świetnie sprawdza się jako popołudniowy wypad po pracy: w dwie–trzy godziny robisz komplet zakrętów i wracasz. Na spokojnie da się ją przejechać także na motocyklu turystycznym — ostre winkle wymagają wtedy tylko wcześniejszego hamowania.