Z Rembertowa do mazowieckiej Toskanii

Jeżeli masz już dość ślęczenia zgarbionym nad motocyklem sportowym, to czas wypuścić maszynę po nieco rzadszej pętli na wschód, gdzie znajdziesz idealne warunki zarówno dla swojego klasyka, ciężkiego turystyka, jak i ADV-a, dla którego przygotowano piaszczyste ‘niespodzianki’.

Las i Szutry dla Odważnych

Traska zaczyna się prosto – wylatujesz na wschód drogą 637 z warszawskiego Rembertowa. Sulejówek i znany doskonale Okuniew mijasz momentalnie, stając rześko na asfalcie do Kątów Goździejewskich. To tutaj możesz załapać się na legalny powiew endurowych korzeni. Odcinek w Górach Chobockich to krótka dróżka piaskowo-szutrowa. Oczywiście każdy szosowiec może ją pominąć stuprocentowym, czarnym objazdem. Jeżeli posiadasz lekki apetyt na więcej, to za lasem na przejeździe kolejowym w Żukowie również polecamy skręt powolny na Borek Miński gładzonym pyłem po drodze gruntowej.

Mazowiecka Toskania wita uśmiechem!

Później nawijamy asfalt za Jakubowem, prując na północ z omijaniem Dobrego by dolecieć do kwintesencji tej nitki: Wierzbna. Trasa przez Czerwonkę Liwską, Roguszyn i Wielądki to motocyklowa miłość od pierwszego wejrzenia. Przy letniej, gorącej pogodzie, gdy dookoła polami zaczyna łasić się powiewające zboże na łagodnych wzniesieniach… masz poczucie przelotu po sercu Italii, a nie skręcania parę km od Mińska. Asfalt leży tu wyśmienicie, co sprawia że królujące tu turbiny wiatrowe wirują w idealnym zgraniu z uśmiechem na ustach ridera.

Zrobiwszy zapierającą dech pochyłość – wracać możesz po 637 łapiąc prostą jak stół nitkę przez Dobre. To kapitalna wycieczka na leniwe popołudnie połączone z szczyptą uniesień!