Od pałacu do pałacu: eleganckie południe Warszawy

Południe od granicy miasta kryje niemal dystyngowany klimat. Mija on kompletnie atmosferę warszawskiego chaosu i stawia na ułożoną historię sielsko ukrytą pośród potężnych sadów ciągnących się niczym geometryczne szachownice w okolicach grójeckich zagłębi jabłek. Sielsko-gastronomiczna eskapada we dwójkę jako alternatywa dla szybkiej pętli sam na sam ze ścigaczem.

Rezydencje za Nadarzynem

Wygodnym, nowym ekspresowym paskiem aslfatu na S8 wyrzucamy się gładko za stolicę. Kawałeczek za Nadarzynem zjeżdżamy na Młochów, zaraz od wejścia wpadając na zespół pałacowo-parkowy tonący w spokoju obrzeży. Ledwie silnik złapie z powrotem temperaturę, w mgnieniu oka nawigacja wyrzyci z przedniego koła kolejne wspaniałości – Pałac wdów w Rozalinie oraz rzut kamieniem na południe kolejne dworskie pamiątki w Ojrzanowie. W wielu z nich otworzono zaciszne lokale oferujące kawę w stylu “jak dawniej”.

Tarczyn od tyłu i grójeckie jabłka

Przez plątaninę wspaniałych wzniesień wiejskich uliczek mijamy od boku Tarczyn lecąc koło ogromnych zrzeszeń hodowców owoców wprost na urokliwe oczko wodne – staw i zalew dawnego młyna – położone w Osieczku. Ale i stąd wyjeżdzamy lekko nienasyceni turystyką aslfaltową, a mocno wygłodniali kulinarnie wprost w przepastne sidła głównego celu wyjazdu - na obiadowy finisz. Parkujemy tuż pod Starą Wozownią w kompleksie Mała Wieś. Choć potrafi przetrzepać motocyklową kieszeń solidnymi cenami, odwdzięcza się na równi fenomenalnie wydanymi polskimi potrawami pośrodku imponujących francuskich ogrodów i architekturą jakiej byś się tu nie spodziewał.

Napełnieni, powolni – mamy do wyboru prostacką ale szybką formę tranzytu “siódemką” do Warszawy z sąsiedniego Grójca lub wolniutki “chillout” w stronę podjazdu po równie prostej, ale malowniczej DW722 wijącej się wśród lasu do Piaseczna. Klasomania w pięknej, południowej ramie!